غدیریه امیرالمومنین

غدیریه امیرالمومنین به سند دیگر على بن احمد واحدى پیشواى اهل سنت، از ابى هریره نقل کند که مى گفت: عده اى از اصحاب رسول خدا دور هم جمع، و مناقب خود را بازگو میکردند از جمله: ابوبکر، عمر،عثمان، طلحه و زبیر، فضل بن عباس، عمار، عبدالرحمن بن عوف، ابوذر، مقداد، سلمان و عبدالله بن مسعود "رضى الله عنهم" بودند، سپس حضرت على "ع" بر آنها وارد شد و پرسید: در چه موضوعى سخن میگوئید؟ گفتند فضائل و مناقب خود را که از رسول خدا "ص" شنیده ایم ذکر میکنیم. حضرت فرمود: پس حالا به سخنان من گوش دهید و این اشعار را سرود:  مردم به خوبى دانستند که سهم من "در ترویج" اسلام از همه فزونتر است. و احمد، پیامبر خدا "ص" برادر و خویشاوند و پسر عموى منست. و منم، که عرب وعجم را به سوى اسلام راهبرى میکنم. و منم که بزرگان و گردنکشان و دلیران کفار رابه خاک و خون کشیدم. این قرآن است که همگان را به دوستى و پیروى از من خواند. و همچنانکه هارون برادر موسى، وصى و جانشین او بود، منهم برادر محمدم همین است فخرمن. و بر این اساس، مراد در غدیر خم، پیشواى مسلمین نمود. حال. با اینهمه فضائل کدامیک از شما در اسلام آوردن و خویشاوندى، و سوابق درخشان مى تواند با من برابرى کند. واى بر آنکه، فرداى قیامت، هنگام ملاقات با خدا، به من ظلم کرده باشد و واى بر کسیکه، وجوب طاعتم را انکار کند و حقم را پایمال نماید. و واى بر آن بدبختیکه از روى سفاهت، بدون اینکه تقصیرى در من بیند، با من دشمنى نماید. این روایت و اشعار را، واحدى از قاضى میبدى شافعى، در شرح دیوان منسوب به امیر المومنین "ع" ص 4.7-4.5 و قندوزى حنفى در "ینابیع الموده" ص 68 نقل میکند. شخصیت سراینده اشعار او، امیر مومنان، سید مسلمانان، رهبر پیشکسوتان در ایمان، و خاتم اوصیا است. او